Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

One Piece ワンピース




Είδος Shōnen,Δράση, Περιπέτεια, Κωμωδία, Δράμα
Anime One Piece
Σκηνοθέτης Konosuke Uda
Munehisa Sakai
Στούντιο Toei Animation
Τηλ. Δίκτυο Fuji TV
Μετάδοση 26 Ιουλίου 1998 – Συνεχίζεται
Αριθμός Επεισοδίων Ιαπωνικά: 526 Επεισόδια
Ελληνικά: 105 Επεισόδια
Σχετικά Έργα
OVA, Defeat Him! The Pirate Ganzak(1998), Romance Dawn Story(2008)
Ταινίες
One Piece: The Movie (2000), Clockwork Island Adventure (2001), Chopper's Kingdom on the Island of Strange Animals (2002), Dead End Adventure (2003),Curse of the Sacred Sword (2004). Baron Omatsuri and the Secret Island (2005). The Giant Mechanical Soldier of Karakuri Castle (2006)

Το One Piece είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα shōnen μάνγκα παγκοσμίως, δημιουργός του οποίου είναι ο Eiichiro Oda, που αργότερα μεταφέρθηκε στην τηλεόραση υπό την μορφή άνιμε.

υπόθεση

O Gol D. Roger την ώρα της εκτέλεσής του.Η σειρά χαρακτηρίζεται από έντονη δράση, εντυπωσιακές μάχες, χιούμορ και δράμα. Η ιστορία είναι κοινή στο άνιμε και στο μάνγκα. Η σειρά One Piece λαμβάνει χώρα σε έναν φανταστικό κόσμο, ο οποίος την παρούσα χρονική περίοδο διανύει μια «μεγάλη εποχή πειρατών». Αυτό συμβαίνει διότι ο επονομαζόμενος «Βασιλιάς των Πειρατών», Gol D. Roger, συνελήφθη και εκτελέστηκε 22 χρόνια πριν την αρχή της ιστορίας και άφησε τον αμύθητο θησαυρό του, ονόματι One Piece (εξ' ου και το όνομα της ιστορίας) στο τελευταίο νησί ενός θαλάσσιου δρόμου που ονομάζεται «Μεγάλη γραμμή» (Idai Naru Kōro Gurando Rain - 偉大なる航路 グランドライン) και αποτελεί την πιο επικίνδυνη θάλασσα στον κόσμο.
Βασικός πρωταγωνιστής του One Piece είναι ο Monkey D. Luffy ο οποίος μαζί με το πλήρωμά του, αναζητά το θησαυρό αυτό μέσα από πολλές περιπέτειες. Ο ίδιος έχει μετατραπεί σε έναν άνθρωπο με ελαστικό σώμα, ιδιότητα που απέκτησε μετά την κατανάλωση ενός από τα «φρούτα του διαβόλου» (Akuma no Mi - 悪魔の実), μιας σειράς σπάνιων καρπών που δίνουν στους χαρακτήρες μοναδικές ιδιότητες. O αριθμός των ατόμων που αποτελούν το πλήρωμα του Monkey D. Luffy και η φήμη τους αυξάνεται σταδιακά. Καθώς προχωρούν έρχονται αντιμέτωποι με άλλους φιλόδοξους πειρατές καθώς και με το ναυτικό, το οποίο αποτελεί τη δύναμεη επιβολής της τάξης στον κόσμο του One Piece. Ο κόσμος αυτός, αν και χωρίζεται σε διάφορα ανεξάρτητα κράτη, βρίσκεται υπό τον έλεγχο μιας «Παγκόσμιας Κυβέρνησης» (Sekai Seifu - 世界政府), όργανo της οποίας είναι το ναυτικό και για την ιστορία της οποίας ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά, αφού κάθε μελέτη γύρω από αυτή έχει απαγορευθεί. Συνολικά, το πλήρωμα του Monkey D. Luffy αποτελείται από 9 άτομα, μαζί με τον ίδιο.
Το πρώτο μισό της σειράς κλείνει με την διάλυση της ομάδας μετά από μια ήττα τους από έναν συνεργαζόμενο με την Παγκόσμια Κυβέρνηση πειρατή (στον κόσμο υπάρχουν 7 τέτοιοι πειρατές, που φέρουν τον τίτλο Ōka Shichibukai - 王下七武海) και την πραγματοποίηση ενός πολέμου στον οποίο το ναυτικό επιβεβαιώνει την κυριαρχία του, νικώντας και σκοτώνοντας έναν από τους 4 μεγάλους πειρατές της σειράς (που ονομάζονται Yonkō - 四皇), υπό την εξουσία του οποίου (όπως και των υπόλοιπων 3) βρίσκονταν μεγάλες περιοχές στο δεύτερο μισό της «Μεγάλη γραμμή», που ονομάζεται «Νέος Κόσμος» (Shinsekai - 新世界). To δεύτερο μισό της σειράς ξεκινά με την επανένωση του πληρώματος του Monkey D. Luffy στο μέρος που είχαν χωριστεί, μετά από 2 χρόνια, και την είσοδό τους στο «Νέο Κόσμο»,όπου οι ισορροπίες διαταράχθηκαν,το νέο καθεστώς στην μεγάλη γραμμή έγινε ποιο άνομο,εξαιτίας του θανάτου ενός από τους 4 μεγάλους πειρατές αφήνοντας έτσι εκτός ελέγχου τους περιβόητους πειρατές..

Μάνγκα 

Το μάνγκα One Piece ξεκίνησε με την μορφή τριών κεφαλαίων με το όνομα Romance Dawn, τα οποία το ένα αποτελούσε βελτιωμένη έκδοση του προηγούμενου, με το τελευταίο να αποτελεί το πρώτο κεφάλαιο του One Piece. Τα δύο πρώτα από αυτά εκδόθηκαν το 1996, ενώ η τελική τρίτη έκδοση, που σηματοδοτεί και την έναρξη της σειράς One Piece, τον Αύγουστο του 1997. Αργότερα, το ίδιο όνομα δόθηκε και στον πρώτο τόμο κεφαλαίων (tankōbon) της σειράς. Τον Δεκέμβριο του 1997 ξεκίνησε και η παραγωγή του με την μορφή tankōbon.
Η σειρά μάνγκα εκδίδεται από την Ιαπωνική εκδοτική εταιρεία Shueisha, ενώ τα κεφάλαια συμπεριλαμβάνονται στην εβδομαδιαία ανθολογία μάνγκα της εταιρείας, Weekly Shōnen Jump, που μεταξύ άλλων συμπεριλαμβάνει και τα επίσης δημοφιλή μάνγκα Bleach και Naruto. Ο Oda αρχικά είχε προγραμματίσει η έκδοση της σειράς να ολοκληρωθεί σε ένα διάστημα 5 ετών, αλλά αυτό το σχέδιο ανατράπηκε στη συνέχεια..[1]
Το One Piece είναι το πιο επιτυχημένο, σε αριθμό πωλήσεων, μάνγκα στην ιστορία του Weekly Shōnen Jump στην Ιαπωνία[2], ενώ συνέβαλε σημαντικά στην αύξηση της δημοφιλίας του περιοδικού.[3] Ο 57η έκδοση tankōbon κρατά το ρεκόρ σχετικών ανατυπώσεων στην Ιαπωνία, με 3 εκατομμύρια αντίτυπα να τυπώνονται την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του (Μάρτιος 2010), σπάζοντας το ρεκόρ που κατείχε η προηγούμενη έκδοση του ίδιου μάνγκα[4], αλλά και το γενικότερο ρεκόρ για όλα τα βιβλία, που κρατούσε η έκδοση του πέμπτου βιβλίου της σειράς Χάρι Πόττερ. Κατέχει επίσης το ρεκόρ πωλήσεων για σειρά μάνγκα στην Ιαπωνία με πάνω από 200 εκατομμύρια πωλήσεις[5][6][7], ενώ είναι επίσης και το μάνγκα που είχε ξεπεράσει γρηγορότερα τις 100 εκατομμύρια πωλήσεις.[8] Μέχρι σήμερα έχει πουλήσει πάνω από 250 εκατομμύρια αντίτυπα.

Άνιμε 

Η σειρά μεταφέρθηκε στην τηλεόραση τον Οκτώβριο του 1999, από την Toei Animation για το Ιαπωνικό κανάλι Fuji TV. Από τότε έχουν παραχθεί πάνω από 530 επεισόδια, ενώ έχει προβληθεί σε διάφορες χώρες σε όλον τον κόσμο. Το σενάριο είναι κοινό σε manga και anime, αλλά στο anime έχουν προστεθεί fillers. Τη σκηνοθεσία της σειράς έχουν αναλάβει κατά σειρά οι Konosuke Uda (1999–2006), Munehisa Sakai (2006–2008) και Hiroaki Miyamoto (2008–σήμερα). Τη σύνθεση της μουσικής έχουν αναλάβει οι Kohei Tanaka και Shiro Hamaguchi.
Μέρος της σειράς έχει μεταγλωττιστεί στα Ελληνικά. Η σειρά προβαλλόταν στην ελληνική τηλεόραση στον τηλεοπτικό σταθμό Alter Channel, υπό την ονομασία "Ντρέικ, το Κυνήγι του Θησαυρού", αλλά η προβολή διακόπηκε μετά από 105 επεισόδια καθώς το Ε.Σ.Ρ. αποφάσισε[9] πως η σειρά περιείχε "σκηνές βίας" ακατάλληλες για το ανήλικο κοινό. Η πρώτη Ελληνική προβολή έγινε στις 14 Απριλίου 2002 στο κανάλι Alter.
Παρόμοια προβλήματα με την Ελλάδα αντιμετώπισε και στην Ινδονησία, με το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο της χώρας να δηλώνει πως δεν θα έπρεπε να προβάλλεται την ώρα που παρακολουθούν τους δέκτες τους παιδιά.[10] Επιπλέον, στις ΗΠΑ και τον Καναδά η πρώτη μετάδοση της σειράς, με αγγλική μεταγλώττιση, έγινε μέσω της τηλεοπτικής εταιρείας παραγωγής 4Kids Entertainment (μεταξύ 2004-2007), η οποία προχώρησε σε μεγάλες και αποτυχημένες παρεμβάσεις τόσο στο σενάριο όσο και στην ίδια την εικόνα, ώστε να παράγει ένα φιλικό στα παιδιά πρόγραμμα, προκαλώντας έντονες αρνητικές κριτικές για το τελικό αποτέλεσμα, κάτι που ζημίωσε την ίδια την εικόνα της εταιρείας.[11] Από το 2007 και μετά, την μεταγλώττιση στα Αγγλικά και τη μετάδοση στη Βόρεια Αμερική (ΗΠΑ και Καναδά) ανέλαβε η Funimation Entertainment, χωρίς να προχωρήσει σε παρεμβάσεις πάνω στο Ιαπωνικό προϊών. Μάλιστα, μέσω της ιστοσελίδας της, προσφέρει στους κατοίκους της Βόρειας Αμερικής την δυνατότητα να παρακολουθήσουν υποτιτλισμένα στα Αγγλικά τα καινούργια επεισόδια της σειράς, μια ώρα μετά την πρώτη τους αναμετάδοση στην Ιαπωνία.[12]

Ταινίες άνιμε και OVAs 

Μέχρι το 2012, 11 ταινίες και 3 Original video animations (OVA), ειδικές εκδόσεις ιστοριών άνιμε σε μορφή home-video, βασισμένες στο One Piece έχουν δημιουργηθεί. Η πρώτη ταινία έκανε την εμφάνισή της στην Ιαπωνία τον Μάρτιο του 2000, ενώ η τελευταία από αυτές τον Μάρτιο του 2011. Από αυτές, μονό η 10η (One Piece: Strong World, Δεκέμβριος 2009) βασίζεται σε σενάριο γραμμένο από τον Eiichiro Oda και δημιουργήθηκε για την 10η επέτειο της έκδοσης της σειράς. Με την ευκαιρία αυτή δημιουργήθηκε και το 3ο OVA (One Piece Film Strong World: Episode 0) καθώς και ένα πρόσθετο κεφάλαιο της έκδοσης μάνγκα με την ίδια υπόθεση (Κεφάλαιο 0). Τα άλλα δύο OVAs (One Piece: Defeat The Pirate Ganzack! και One Piece: Romance Dawn Story) δημιουργήθηκαν το 1998 και το 2008 αντίστοιχα.

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012

Elfen Lied

ELFEN LIED


Ιστορία

Η ιστορία κατά κύριο λόγο ασχολείται με το είδος - σχεδόν όμοιο με το ανθρώπινο - Diclonius. Σε αντίθεση με τον άνθρωπο όμως έχουν ένα ζευγάρι κέρατα στο κεφάλι. Με τη βοήθεια αυτών των κεράτων έχουν έλεγχο των βεκτόρων (vectors), ενός απίστευτου φονικού όπλου. Πρόκειται για χέρια άυλα(;), μη ορατά με τα μάτια, τα οποία έχουν απίστευτη δύναμη. Μπορούν να χτυπήσουν, να πετάξουν ή να τεμαχίσουν πράγματα. Άλλο ένα χαρακτηριστικό των Diclonius - σύμφωνα με το manga - είναι ότι αναπτύσσονται με ταχύτητα διπλάσια από τον άνθρωπο (π.χ. Η Νάνα, ένα Diclonius 6 χρονών, φαίνεται σαν ένα κορίτσι 12-13 χρονών). Από την ηλικία των 3 χρόνων ο δολοφονικός για τους ανθρώπους χαρακτήρας βγαίνει στην επιφάνεια. Πολλές φορές οφείλεται και στην στην ρατσιστική συμπεριφορά που δέχονται από τους γύρω τους. Έτσι αναπτύσσουν μίσος για αυτούς, με αποτέλεσμα να σκοτώνουν οποιοδήποτε χρησιμοποιώντας τους βέκτορές τούς. Αν οι βέκτορες διαπεράσουν κάποιον του μεταδίδουν έναν "υιό", ουσιαστικά γίνονται φορείς για την γέννηση καινούργιων Diclonius. Δηλαδή σε όποιον μεταδοθεί αυτός ο "υιός" τα παιδιά του θα είναι Diclonius αλλά δεν θα έχουν τη δυνατότητα να τεκνοποιήσουν.

Υπόθεση 

Η Lucy είναι ένα μικρό κορίτσι που ζει σε ένα ορφανοτροφείο, αλλά τα υπόλοιπα παιδιά την αποφεύγουν καθώς έχει κέρατα! Επίσης δεν μπορεί να αποφύγει τα αρνητικά σχόλια και τις κακόγουστες "φάρσες" από μερικούς συμμαθητές της. Κάποια στιγμή το ποτήρι ξεχειλίζει· ένας καινούριος χαρακτήρας της Lusy βγαίνει στην επιφάνεια και με απάνθρωπο τρόπο σκοτώνει όλα τα παιδιά του ορφανοτροφείου. Είναι σίγουρη πως δεν θα ξαναεμπιστευτεί κανέναν μέχρι που τυχαία συναντάει τον Kohta, ένα παιδί που της φέρεται ευγενικά, δίχως να την κρίνει διαφορετικά από τους άλλους ανθρώπους. Ίσως η φιλία τους να κράτησε μερικές μέρες αλλά χάραξε ανεξίτηλα την ζωή και των δύο. Η Lucy έχει ερωτευτεί τον Kohta, και βλέποντας την ξαδέρφη του, Yuka, να τον αγκαλιάζει ζηλεύει. Νιώθει ξανά προδομένη και σκοτώνει όποιον τύχει να βρεθεί στον δρόμο της, μεταξύ αυτών την μικρή αδερφή και τον πατέρα του Kohta. Αυτό το γεγονός του προκαλεί τέτοιο σοκ που του δημιουργεί ένα κενό μνήμης γι' αυτή την περίοδο της ζωής του. Δέκα χρόνια μετά, η Lucy προσπαθεί να το σκάσει από τις ειδικές πειραματικές εγκαταστάσεις που αφορούν το είδος της, Diclonius. Τελικά, σφαίρα πολυβόλου την τραυματίζει στο κρανίο και πέφτει στην θάλασσα, έχοντας χάσει τις αισθήσεις της. Το επόμενο πρωί, ο Kohta(!), φοιτητής πλέον, μαζί με την ξαδέρφη του, Yuka, έκαναν βόλτα στην παραλία και την βρίσκουν γυμνή και με αίματα στο κεφάλι της, και το χειρότερο; με αμνησία! Αυτοι φυσικά δεν την αναγνωρίζουν, την φιλοξενούν στο σπίτι τους. Ο Kohta της δείχνει ενδιαφέρον, και η Yuka με τη σειρά της ζηλεύει. Οι επιστήμονες του εργαστηρίου δεν μένουν με σταυρωμένα τα χέρια και την αναζητουν στην περιοχη. Ο Kohta και η Yuka καταλαβαίνουν ότι η Lucy καταζητείται και την προστατεύουν όσο καλύτερα μπορούν...

Χαρακτήρες 

  • Η Lucy (ルーシー Rūshī) είναι ένα κορίτσι Diclonius γύρω στα δεκαοχτώ. Τρέφει ιδιαίτερο μίσος για το ανθρώπινο είδος λόγω της ρατσιστικής συμπεριφοράς που δέχτηκε όταν ήταν μικρή από τους γύρω της. Έτσι κυριολεκτικά κομματιάζει όποιον άνθρωπο βρεθεί στο δρόμο της με τους "βέκτορες" της. Ο μόνος άνθρωπος που αρνείται να σκοτώσει είναι ο Kohta - ο παιδικός της φίλος - όπου είναι ερωτευμένη μαζί του.
  • H Nyu (にゅう Nyū) είναι η διχασμένη προσωπικότητα της Lucy. Δημιουργήθηκε όταν μία σφαίρα πολυβόλου χτύπησε το κεφάλι της Lucy στην προσπάθεια της να δραπετεύσει από τις πειραματικές εγκαταστάσεις που ήταν αιχμάλωτη. Έχει συμπεριφορά μικρού παιδιού με στέρηση των γλωσσικών ικανοτήτων της. Με την απουσία "βεκτόρων" και την καλή συμπεριφορά της προς όλους είναι το άκρος αντίθετο με το βίαιο και σαδιστικό χαρακτήρα της Lucy.
  • O Kohta (コウタ Kōta) είναι φοιτητής, γύρω στα δεκαεννιά. Ήταν ο παιδικός φίλος της Lucy αλλά αυτή σκοτώνει τον πατέρα και τη μικρή του αδερφή, Kanae μπροστά στα μάτια του, λόγω μίας παρεξήγησης. Αυτή η εμπειρία του προξένησε τέτοιο σοκ που του δημιουργήθηκε ένα κενό μνήμης σχετικά με τις μέρες αυτές. Έτσι πιστεύει ότι ο πατέρας του σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα και η αδερφή του από κάποια αρρώστια. Ακόμα και η ανάμνηση της Lucy είναι ανύπαρκτη για εκείνον, έτσι δεν μπορεί να την γνωρίσει όταν τη συναντάει μετά από δέκα περίπου χρόνια. Αυτό όμως δεν τον εμποδίζει να συμπαθήσει τη Nyu.
  • Η Yuka (ユカ) είναι η ξαδέρφη και συμφοιτήτρια του Kohta. Η τελευταία φορά που τον συνάντησε ήταν πριν οχτώ χρόνια, όταν την είχε επισκεφτεί μαζί με την οικογένεια τού. Επειδή τον αγαπούσε του είχε ζητήσει να μην την ξεχάσει και αυτός της είπε μάλιστα πως θα έρθει να την δει και του χρόνου, πράγμα που δεν έγινε. Αυτό την πλήγωσε ιδιαίτερα, και πολλές φορές μάλιστα ζηλεύει όταν ο Kohta ασχολείται με άλλα κορίτσια (π.χ. η Nyu).
  • H Nana (ナナ) είναι επίσης ένα Diclonius, γνωστή και ως νούμερο 7 στις ερευνητικές εγκαταστάσεις. Δεν θέλει να σκοτώνει ανθρώπους, γεγονός που την κάνει ξεχωριστή ως Diclonius. Λόγω αυτής της διαφοράς πέρασε όλη τη ζωή της στις ειδικές εγκαταστάσεις ερευνών του είδους της ως πειραματόζωο. Ο διευθυντής ερευνών Kurama της φέρεται σαν πατέρας, το μόνο πράγμα που κάνει τη Nana να αντέχει την φρικτή ζωή της. Όταν της ζητείται να εντοπίσει τη Lucy αυτή αποφασίζει να την αντιμετωπίσει για να πάρει ένα μπράβο από τον "πατέρα" της. Όμως βγαίνει ηττημένη έχοντας χάσει και τα τέσσερα άκρα της (σε αυτή την απώλεια εντελώς τυχαία είναι μάρτυρας η Mayu, αλλά απομακρύνεται από την Lucy σχεδόν αμέσως). Τελικά επιζεί αλλά ο διευθυντής της εγκατάστασης Kakuzawa ζητάει τον θάνατό τής καθώς του είναι άχρηστη πλέον. Ο Kurama παρακούει την εντολή του και την αφήνει ελεύθερη μαζί με ένα μεγάλο χρηματικό ποσό για να ζήσει μια "ευτυχισμένη ζωή". Η Mayu την ανακαλύπτει, όταν κυνηγούσε να πιάσει το Wanta, σε μία παρόμοια κατάσταση πριν εγκατασταθεί στο πανδοχείο Kaeda. Γι' αυτό γίνονται φίλες και πείθει τον Kohta ώστε να την αφήσει να μείνει μαζί τους. Η Nana αρνείται να δεχτεί στην αρχή τη Nyu, θυμούμενη την σκληρότητα της Lucy, όμως τελικά καταφέρνει να την συμπαθήσει.
  • Η Mayu (マユ) είναι ένα νεαρό κορίτσι που ζούσε με την μητέρα της και τον καινούριο της πατριό. Αλλά εκείνος την παρενοχλούσε σεξουαλικά. Η μητέρα της δεν την υπερασπίζονταν επειδή την ζήλευε. Δεν άντεξε άλλο και αποφάσισε να φύγει από το σπίτι της. Έτσι άστεγη πια, ζει στη παραλία της περιοχής μαζί με ένα αδέσποτο σκυλάκι, τον Wanta, για συντροφιά. Κύρια διατροφή τους είναι οι κόρες ψωμιού που τους δίνει μια κοντινή φουρνάρισσα τζάμπα. Κάτω από περίεργες συνθήκες εμπλέκεται στην ιστορία μας, όπου τελικα υιοθετείται από τον Kohta, όταν αυτός μαθαίνει την κατάσταση διαβιωσής της. Με αυτο τον τρόπο η Mayu και ο Wanta γίνονται μέλη της "οικογένειας".
Ανταγωνιστές 

  • Ο Kurama (蔵間) είναι ο διευθυντής Ερευνών των επιστημονικών εγκαταστάσεων για το είδος Diclonius. Επίσης ο θετός πατέρας του Diclonius Nana, την οποία αγαπάει σαν πραγματικό του παιδί. Είχε σκοτώσει μωρά Diclonius αρκετές φορές αλλά δεν τα καταφέρνει όταν η ίδια του η κόρη, Mariko, γεννιέται ως Diclonius. Αυτό συννέβει γιατί ένας βέκτοράς κάποιου Diclonius τον ακούμπησε στο μέτωπο. Ίσως ο Kurama να επέζησε από αυτή την "σύγκρουση" αλλά ήταν πλέον φορέας του ιυού των Diclonius. Όπως φαίνεται από το επιπλέον επεισόδιο της σειρας (OVA) η Lucy τον μισεί τόσο πολύ που έχει ορκιστεί ότι θα καταστρέψει ό,τι αυτός αγαπάει. Ο λόγος είναι ότι της είχε υποσχεθεί ότι θα σώσει την καλλυτερή της φίλη που την πυροβόλισαν καταλάθος αν αυτή παραδίνονταν. Η Lucy δέχτηκε την συμφωνία αλλά ο Kurama δεν κατάφερε να σώσει το κορίτσι.
  • Ο Bandō (坂東) είναι μέλος της Ειδικής Στρατιώτικης Ομάδας (Ε.Σ.Ο) της οποίας είχε ανατεθεί η αιχμαλωσία της Lucy. Η ηλικία του κυμαίνεται από τα 30 ως τα 35. Αν και άνθρωπος είναι το ίδιο ασυγκίνητος όπως τα χειρότερα diclonius. Μετά την αναμέτρηση που είχε με την Lucy χάνει το ένα του χέρι και τα μάτια του. Από τότε μένει στην ακτή όπου έδωσε μάχη με τη Lucy, πιστεύοντας ότι θα την βρει και θα την σκοτώσει.
  • Η Mariko (マリコ) είναι Diclonius και κόρη του Kurama, γνωστή και ως νούμερο 35 στις ερευνητικές εγκαταστάσεις. Είναι το πιο δυνατό Diclonius που υπάρχει, με 35 βέκτορες. Από την γέννηση της ως τα 8 της χρόνια είναι κλεισμένη σε ένα ειδικά προστατευμένο χώρο των ερευνητικών εγκαταστάσεων για το είδος της. Η μόνη επαφή που έχει με κάποιον όλο αυτό το διάστημα είναι η φωνή μιας κοπέλας από ένα μικρόφωνο, η οποία παίζει το ρόλο της μητέρας της. Οι επιστήμονες την απελευθερώνουν με την αποστολή να σκοτώσει τα δυο diclonius δραπέτες, Nana και Lucy.
Κριτικές 

Όλη η σειρά είναι βαμμένη στο αίμα με έντονες συγκινητικές στιγμές αγάπης και μίσους με απροκάλυπτο γυμνό. Επίσης καυτηριάζει κοινωνικά θέματα, μερικά από αυτά είναι ο ρατσισμός, και η παιδική κακοποίηση και που μπορούν να οδηγήσουν αυτά δίνοντας έτσι ως γενικό μήνυμα της σειράς ότι η βία μπορεί να προκαλέσει μόνο βία. Στα τεχνικά σημεία της σειράς, είναι αρκετά καλά σχεδιασμένη, ειδικά στους κεντρικούς χαρακτήρες. Το σύνολο δένει ένα μόνο μουσικό μοτίβο, δίχως να είναι μονότονη. Η μουσική της σειράς βασισμένη σε ένα λατινικό Γρηγοριανό ψαλμό. Η μουσική, κατανυκτική και συγκινητική, ταιριάζει απόλυτα με αυτά που βιώνουν οι τραγικοί χαρακτήρες της σειράς.



Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

Dragon Ball


DRAGON BALL

ドラゴンボール 




ΙΣΤΟΡΙΑ


     Το Dragon Ball (ドラゴンボール Doragon Bōru) είναι manga, που αργότερα έγινε και anime (διάρκειας 42 τόμων και 508 επεισοδίων αντίστοιχα) και έχει πολλούς οπαδούς ανά τον κόσμο. Δημιουργός του είναι ο Akira Toriyama. Το σενάριο έχει άξονα την ζωή του Σονγκόκου (στην Αμερικανική και Αγγλική έκδοση χρησιμοποιείται και το όνομα Γκόκου, όπως και στα περισσότερα βιντεοπαιχνίδια, το οποίο είναι και επικρατέστερο παγκοσμίως). Μετά το Dragon Ball Z που βασιζόταν στο manga, ακολουθεί και ένας ακόμα κύκλος επεισοδίων, το Dragon Ball GT (Grand Tour), ο οποίος δημιουργήθηκε χωρίς τον Akira Toriyama και απευθείας σε anime χωρίς να γίνει πρώτα manga σε μια προσπάθεια εκμετάλλευσης της μεγάλης δημοτικότητας της σειράς για μεγαλύτερα κέρδη.

ΠΛΟΚΗ
    Αρχίζει με τον Γκόκου ως παιδί που ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο για να μαζέψει τις Dragonball. Όταν κάποιος μαζέψει όλες τις Dragonball μπορεί να τις χρησιμοποιήσει για να καλέσει τον Δράκο Σένρον, ο οποίος θα πραγματοποιήσει μια επιθυμία στον κάτοχο των Dragonball, οι οποίες στη συνέχεια διασκορπίζονται εκ νέου στον πλανήτη. Κατά την διάρκεια των ταξιδιών του ο Γκόκου κάνει πολλούς φίλους αλλά και εχθρούς. Στον επόμενο κύκλο επεισοδίων ο Γκόκου είναι πια ενήλικος. Καθώς περνούν τα επεισόδια ο Γκόκου γίνεται όλο και πιο δυνατός, μαθαίνει για την πραγματική του ταυτότητα, από τον αδερφό του τον Ράντιτς, που ανήκει στους μαχητές του Φρίζα, και αφού πολεμήσουν τα δυο αδέρφια, σκοτώνονται(ο Γκόκου επιστρέφει από τον δρόμο του φιδιού), γνωρίζει άτομα που ανήκουν στην ίδια οικογένεια με αυτόν, ταξιδεύει και σε άλλους πλανήτες, παντρεύεται, και αποκτά ακόμα και δύο γιους, τον Σονγκόχαν και τον Σονγκότεν. Σε κάποιο σημείο του Dragon Ball Z ο Γκόκου χάνει την ζωή του πολεμώντας τον Σελ για να σώσει τη Γη αλλά ακόμη και νεκρός ο Γκόκου παραμένει και πάλι στο προσκήνιο. Στην συνέχεια επιστρέφει στην ζωή για να αντιμετωπίσει την καινούργια απειλή, τον Μάτζιν Μπου (Μπου Μπου στην ελληνική έκδοση του Dragonball Z). Στον τελευταίο κύκλο της σειράς, το Dragon Ball GT, ο Γκόκου γίνεται και πάλι μικρός χάρη στην ευχή του παλιού του εχθρού, του Πίλαφ. Έτσι πηγαίνει στο διάστημα για να αναζητήσει τις DragonBall με τα μαύρα αστέρια. Επίσης υπάρχουν και ταινίες της σειράς, οι οποίες όμως δεν ακολουθούν την βασική ιστορία. Τέλος, υπάρχουν και κάποιες επιπλέον τηλεοπτικές ταινίες, οι οποίες αναλύουν γεγονότα της σειράς.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ANIME

Dragon Ball


    Τα πρώτα 153 επεισόδια της σειράς που προβλήθηκαν στην ιαπωνική τηλεόραση από το 1986 έως το 1989, πραγματεύονται τις περιπέτειες του μικρού(για το μεγαλύτερο μέρος της σειράς) Σονγκόκου, και τους διάφορους εχθρούς που αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια τους. Βασίζεται για το μεγαλύτερο μέρος του στο ομώνυμο manga, καλύπτοντας τα πρώτα 194 κεφάλαια, περιέχει όμως και υλικό που υπάρχει μόνο στη τηλεοπτική αυτή μεταφορά του. Οι περίοδοι του Dragonball είναι οι εξής:
Σονγκόκου (Επεισόδια 1~13), 1986
21ο Τουρνουά Τενκαΐτσι (Επεισόδια 14~28), 1986
Ο Στρατός της Κόκκινης Κορδέλας (Επεισόδια 29~68), 1986 - 1987
Μάντισσα Μπάμπα (Επεισόδια 69~78), 1987
Προσωπική Εκπαίδευση (Επεισόδια 79~83), 1987
22ο Τουρνουά Τενκαΐτσι (Επεισόδια 84~101), 1987 - 1988
Δαιμονικός βασιλιάς Πίκολο (Επεισόδια 102~122), 1988
Εκπαίδευση στους Ουρανούς (Επεισόδια 113~132), 1988
23ο Τουρνουά Τενκαΐτσι (Επεισόδια 133~148), 1988 - 1989
Νυφικό (Επεισόδια 149~153), 1989

     Το Dragonball Z κατά τη διάρκεια των 291 επεισοδίων που προβλήθηκαν από το 1989 έως το 1996, πραγματεύεται τη ζωή του Σονγκόκου μετά τη γέννηση του γιου του Σονγκόχαν και την εμφάνιση δυνατών εχθρών που ξεπερνούν το επίπεδο αυτών της πρώτης σειράς. Αν και το manga λέγεται σε όλη την έκταση του Dragonball, η Toei Animation αποφάσισε μαζί με τον δημιουργό να προσθέσουν το γράμμα Ζήτα στον τίτλο της σειράς για να δείξουν πως είναι η συνέχεια και ώστε να την ξεχωρίσουν από την προηγούμενη. Είναι η πιο δημοφιλής από τις τρεις σειρές anime που δημιουργήθηκαν και βασίζεται στα κεφάλαια 195 έως και 519 του ομώνυμου manga. Οι περίοδοι της σειράς Dragonball Z είναι οι εξής:
Περίοδος των Σάγιαν (Επεισόδια 1~35), 1989 - 1990
Περίοδος του Νάμεκ (Επεισόδια 36~74), 1990 - 1991
Περίοδος του Φρίζα (Επεισόδια 75~107), 1991
Περίοδος του Γκάρλικ Τζούνιορ (Επεισόδια 108~117), 1991
Περίοδος των Ανδροειδών (Επεισόδια 118~139), 1991 - 1992
Περίοδος του Σελ (Επεισόδια 140~194), 1992 - 1993
Περίοδος του Τουρνουά του Παραδείσου (Επεισόδια 195~199), 1992
Περίοδος του Μεγάλου Σάγιαμαν (Επεισόδια 200~219), 1993 - 1994
Περίοδος του Μάτζιν Μπου (Επεισόδια 220~291), 1994 - 1996


     Μέσα στα 64 επεισόδια του Dragonball GT περιγράφονται οι περιπέτειες του Σονγκόκου στο διάστημα με τον Τρανκς και την εγγονή του Παν μετά την ευχή του Πίλαφ στις Dragonball για να τον κάνει παιδί. Δεν δημιουργήθηκε από τον Akira Toriyama όμως ο ίδιος επιμελήθηκε τα αρχικά σχέδια της σειράς και τους ήρωες που θα πρωταγωνιστούσαν όπως και τον τίτλο της σειράς που βγαίνει από τα αρχικά των λέξεων Grand Tour (Μεγάλο ταξίδι). Η σειρά δεν είχε την ίδια επιτυχία με τις δύο προηγούμενες και μερικοί φανατικοί αγνοούν την ύπαρξη της. Το Dragonball GT χωρίζεται σε 4 μικρές περιόδους:
Περίοδος των Σκοτεινών Dragonball (Επεισόδια 1~22), 1996
Περίοδος του Μπέιμπι (Επεισόδια 23~40), 1996 - 1997
Περίοδος των Διαβολικών Δράκων (Επεισόδια 48~64), 1997

Dragonball Kai


     Στις 5 Απριλίου 2009, άρχισε να προβάλλεται στην Ιαπωνία το Dragonball Kai στο κανάλι Fuji TV, ανανεωμένη έκδοση του Dragonball Z με σκοπό να γιορτάσουν τα 20 χρόνια της σειράς[1]. Το Dragonball Kai χωρίζεται στις εξής περιόδους:


  • Περίοδος των Σάγιαν (Επεισόδια 1~16), 200
  • Περίοδος του Νάμεκ (Επεισόδια 17~30), 2009
  • Περίοδος του Φρίζα (Επεισόδια 31~54), 2009 - 2010
  • Περίοδος των Ανδροειδών (Επεισόδια 55~67), 2010
  • Περίοδος του Σελ (Επεισόδια 68~97), 2010 - 2011

    Η σειρά ολοκλήρωσε τον κύκλο της με την περίοδο του Σελ, μετρώντας 97 επεισόδια ενώ παίζεται σε επανάληψη κάθε Κυριακή, δύο επεισόδια τη φορά, στο δεύτερο κανάλι της Fuji TV μετά και την ολοκλήρωση της. Στα τελευταία επεισόδια, λόγω κλοπής πνευματικών δικαιωμάτων από τον συνθέτη της μουσικής για το Dragonball Kai, Kenji Yamamoto, το καινούργιο soundtrack αντικαταστάθηκε με το παλιό από τη σειρά Dragonball Z, που συνέθεσε ο Shunsuke Kikuchi. Τέλος, μέχρι σήμερα τα δικαιώματα της σειράς έχουν αγοραστεί σε περισσότερες από 5 χώρες, όπου προβάλλεται ως Dragonball Z Kai για να αποφευχθεί η λανθασμένη εντύπωση πως πρόκειται για νέα σειρά Dragonball.



Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

Fullmetal Alchemist


Fullmetal Alchemis
鋼の錬金術師



Είδος Shōnen, Δράση, Κωμωδία, Δράμα,
 Φαντασία, Περιπέτεια
Manga Fullmetal Alchemist
Σχεδιαστής Arakawa Hiromu
Εκδότης Gangan Comics
Δημοσιεύεται στο Monthly Shonen Gangan
Έκδοση Φεβρουάριος 2002 –  Ιούνιος 2010
Αριθμός Κεφαλαίων 108 Κεφάλαια σε 27 τόμους
Anime Fullmetal Alchemist
Σκηνοθέτης 1. Mizushima Seiji
 2. Irie Yasuhiro
Στούντιο BONES
Τηλ. Δίκτυο MBS-TBS, Animax
Μετάδοση Οκτώβριος 2003 / Απρίλιος 2009 –
 Οκτώβριος 2004 / Ιούλιος 2010
Αριθμός Επεισοδίων 1.   51    /    2.   64

Η Πλοκή 

Η πλοκή της σειράς εξελίσσεται σε μια χώρα με το όνομα Αμέστρις. Ο κόσμος αυτός παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με τον δικό μας, όπως αυτός ήταν στις αρχές του 20ου αιώνα. Ωστόσο, αν και οι δύο κόσμοι μοιράζονται κοινά προϊόντα της τεχνολογίας, όπως τα τρένα και τα πυροβόλα όπλα, η επιστήμη στην Αμέστρις έχει μια άλλη μορφή και βάση: την Αλχημεία. Στην ιστορική πραγματικότητα, οι αλχημιστές ήταν επιστήμονες κατά το Μεσαίωνα που μελέτησαν την ύλη, με στόχο να δημιουργήσουν πολύτιμα μέταλλα μετουσιώνοντας άλλα μικρότερης αξίας. Στην Αμέστρις, οι αλχημιστές, κατανοώντας τη φυσική και χημική δομή των πραγμάτων, μπορούν με τη βοήθεια – σχεδόν μαγικών – κύκλων μετουσίωσης, να μετατρέψουν τη μοριακή δομή οποιουδήποτε αντικειμένου σε μία άλλη, αρκεί το νέο αντικείμενο να αποτελείται τελικά από την ίδια ποιότητα και ποσότητα χημικών στοιχείων. Έτσι λοιπόν οι αλχημιστές είναι πρακτικά οι επιστήμονες του κόσμου αυτού, χρησιμοποιώντας την επιστήμη τους για το καλό ή το κακό, όπως άλλωστε συμβαίνει και στον πραγματικό κόσμο.

Ανώτερη πολιτική δύναμη στην Αμέστρις είναι ένας άνθρωπος που ηγείται του στρατού, γνωστός και σαν «Πρόεδρος» ή «Φύρερ». Στην ιεραρχία ακολουθούν όλοι οι αξιωματικοί του στρατού, που κατέχουν τίτλους ανάλογους με αυτούς του πραγματικού κόσμου. Ο στρατός διαθέτει και ένα ειδικό σώμα, τους «Κρατικούς Αλχημιστές», οι οποίοι επιλέγονται ανάμεσα στους καλύτερους αλχημιστές της Αμέστρις. Οι τελευταίοι απολάμβαναν πολλά προνόμια: πλούτο, σεβασμό, κονδύλια για τις έρευνές τους και πρόσβαση σε μεγάλες βιβλιοθήκες δεδομένων. Ωστόσο, σε περιόδους πολέμου ήταν υποχρεωμένοι να ακολουθούν το στρατό και να χρησιμοποιούν την επιστήμη τους ακόμη και για να σκοτώσουν, ανάλογα με τις διαταγές που λάμβαναν. Για αυτό το λόγο ήταν ιδιαίτερα αντιπαθείς στον απλό λαό, που υβριστικά τους αποκαλούσε «τα σκυλιά του στρατού».

Μακριά από όλα αυτά, δύο μικρά αγόρια, ο Έντουαρντ και ο Αλφόνς Έλρικ, μεγάλωναν σε ένα όμορφο χωριό, το Ρίζενμπουλ. Ο πατέρας τους, ένας ιδιαίτερα ταλαντούχος και γνωστός αλχημιστής με το όνομα Χόενχαϊμ, έφυγε από το σπίτι για αδιευκρίνιστους λόγους όταν ο Έντουαρντ και ο Αλφόνς ήταν μικρότεροι. Τα μικρά δεν έδιναν πλέον σημασία, καθώς υπεραγαπούσαν τη μητέρα τους, Τρίσα, και είχαν φίλους στο χωριό, ιδιαίτερα ένα κοριτσάκι με το όνομα Γουίνρι. Ωστόσο, ανακαλύπτοντας τα παλιά σημειωματάρια και βιβλία του πατέρα τους, ξεκίνησαν να ασχολούνται παίζοντας με την αλχημεία και εμφάνισαν ασυνήθιστα καλές επιδόσεις για την ηλικία τους. Η μητέρα τους όμως πεθαίνει ξαφνικά λόγω ασθένειας και τα παιδιά μετακομίζουν με τη Γουίνρι και τη γιαγιά της, μέχρι να βρουν δάσκαλο για να τους διδάξει αλχημεία. Ολοκληρώνοντας ένα κομμάτι της εκπαίδευσης, στην ηλικία των 11 και 10 ετών αντίστοιχα, ο Έντουαρντ και ο Αλφόνς αποφασίζουν να επιχειρήσουν το μεγαλύτερο ταμπού της αλχημείας: να φέρουν πίσω στη ζωή τη μητέρα τους.

Το πείραμα πηγαίνει ιδιαίτερα άσχημα. Ο Έντουαρντ χάνει το αριστερό του πόδι, ενώ ο Αλφόνς αρχίζει να εξαφανίζεται εντελώς. Σε μια απελπισμένη προσπάθεια να τον σώσει, ο Έντουαρντ θυσιάζει και το δεξί του χέρι, ώστε να δέσει την ψυχή του Αλφόνς σε μια παλιά πανοπλία που είχαν στο υπόγειο. Ένας «Κρατικός Αλχημιστής» με το όνομα Ρόι Μάστανγκ, έμαθε για το γεγονός όταν στάλθηκε στο Ρίζενμπουλ. Αναγνωρίζοντας το ταλέντο των παιδιών και κυρίως του Έντουαρντ, τους καλεί να τον βρουν στο αρχηγείο του στρατού και να γίνουν μέλη του σώματος, υπό τις διαταγές του. Μετά το ατύχημά τους, στόχος του κάθε αδελφού ήταν να αποκαταστήσει το σώμα του άλλου. Ο Έντουαρντ, εξοπλισμένος πλέον με δύο εξελιγμένα μηχανικά προσθετικά μέλη από ατσάλι (Auto-Mail), γίνεται τελικά το νεότερο στα χρονικά μέλος του σώματος των Κρατικών Αλχημιστών και μαζί με τον αδελφό του τίθεται στην αναζήτηση ενός τρόπου να αποκτήσουν μια μυθική πέτρα, γνωστή σαν «Φιλοσοφική Λίθος», η οποία ίσως τους επιτρέψει να ανακτήσουν αυτό που έχασαν. Σύντομα όμως αντιλαμβάνονται πως δεν είναι οι μόνοι που την ψάχνουν και είναι διατεθειμένοι να κάνουν τα πάντα για να την αποκτήσουν.

Χαρακτήρες 

Έντουαρντ Έλρικ


Γιος του Χόενχαϊμ και της Τρίσα Έλρικ, ταλαντούχος αλχημιστής, ο Έντουαρντ είναι ένα παιδί–θαύμα στο χώρο της αλχημείας. Ψάχνει μαζί με τον αδελφό του, Αλφόνς, τη Φιλοσοφική Λίθο για να επαναφέρει το σώμα του αδελφού του. Παρά τα συχνά του ξεσπάσματα ανωριμότητας και την τάση του να αντιδρά υπέρμετρα στα πειράγματα των άλλων για το μικρό του ύψος, στην πραγματικότητα είναι ένα ανιδιοτελές αγόρι που κερδίζει σιγά σιγά τη φήμη του προστάτη των αδύναμων, χάρη στο ανεπτυγμένο αίσθημα δικαιοσύνης που διαθέτει. Η αυταπάρνησή του φαίνεται στο γεγονός πως δε νοιάζεται ιδιαίτερα για την αποκατάσταση των δικών του χαμένων άκρων, αλλά για να δώσει τέλος στα βάσανα του Αλφόνς. Του δόθηκε η επωνυμία του «Μεταλλικού Αλχημιστή» (Fullmetal Alchemist ή Hagane no Renkinjutsushi) από τον ίδιο τον Φύρερ, όταν πέρασε με επιτυχία τις δύσκολες εξετάσεις για να γίνει Κρατικός Αλχημιστής. Το όνομα δεν του δόθηκε τόσο για τα μεταλλικά του άκρα, όσο για τον πεισματάρικο χαρακτήρα του. Είναι ιδεαλιστής σε επίπεδα που αποβαίνουν επικίνδυνα γι’ αυτόν, ωστόσο, μπορεί να θυμάται μια αδικία για πάντα. Διατηρεί κυνική στάση απέναντι στη θρησκεία και στις μορφές εξουσίας, ωστόσο, υπάρχουν φορές που αναγκάζεται να πάει με το ρεύμα των γεγονότων και της λογικής των μεγαλύτερων, κερδίζοντας και ο ίδιος ένα κομμάτι από την οπτική γωνία των ενηλίκων: μέσα από τα βιώματά του συνειδητοποιεί σιγά σιγά πως κάποια πράγματα ωφελούν να μην κρίνονται και να μην αλλάζουν, πως κάθε άνθρωπος καλείται κάποια στιγμή να δει κατάματα τα λάθη του και να ζήσει με αυτά, αναζητώντας παρηγοριά εκεί που μπορεί.

Αλφόνς Έλρικ


Ο μικρότερος αδελφός του Έντουαρντ που είχε την ατυχία να χάσει το σώμα του κατά την προσπάθεια επαναφοράς της μητέρας του στη ζωή. Η ευφυΐα του αδελφού του κατάφερε να τον κρατήσει στη ζωή, επισυνάπτοντας την ψυχή του σε μία πανοπλία. Επειδή αυτή είναι ιδιαίτερα ψηλή και ο ογκώδης, συχνά τον μπερδεύουν με τον αδελφό του, θεωρώντας πως ο ίδιος είναι ο «Αλχημιστής από Ατσάλι». Ταλαντούχος αλχημιστής και ο ίδιος, ταξιδεύει παντού με τον αδελφό του αναζητώντας τη Φιλοσοφική Λίθο. Σαν χαρακτήρας είναι πάντα ευγενέστατος και πρόθυμος να προσφέρει. Όντας λογικότερος και λιγότερο οξύθυμος από τον αδελφό του, είναι αυτός που συχνά αποτελεί για εκείνον τη φωνή της λογικής. Ωστόσο, νιώθει πάντα ενοχές που στάθηκε η αιτία να χάσει ο Έντουαρντ το χέρι του, έτσι έταξε τη ζωή του στο να του επιστρέψει τα χαμένα του μέλη. Καθώς ο Αλφόνς δεν έχει φυσικό σώμα, δε μπορεί να νιώσει, να φάει ή να κοιμηθεί. Και καθώς έχασε και ορισμένες από τις αναμνήσεις του, αρχίζει με τον καιρό να αμφιβάλλει για το αν ποτέ υπήρξε πράγματι άνθρωπος.

Γουίνρι Ρόκμπελ


Παιδική φίλη των αδελφών Έλρικ και ταλαντούχα μηχανικός auto-mail (προσθετικών μηχανικών άκρων, όπως αυτά που φορά ο Έντουαρντ), η Γουίνρι τρέφει μεγάλη συμπάθεια για τους αδελφούς και πάντα προσπαθεί να βοηθήσει επισκευάζοντας τα μηχανικά άκρα του Έντουαρντ. Τους συντροφεύει κατά καιρούς στα ταξίδια τους και τελικά εμπλέκεται κι εκείνη στις περιπέτειες τους με το στρατό και τους θανάσιμους αντιπάλους τους. Όταν ήταν μικρή, έχασε τους δύο της γονείς, στρατιωτικούς γιατρούς, στον μεγάλο εμφύλιο της Ίσμπαλ, καθώς βοηθούσαν αφιλοκερδώς τραυματίες και από τις δύο αντιμαχόμενες παρατάξεις. Στο παρόν κατοικεί με τη γιαγιά της, την Πινάκο, εντρυφώντας στα θαύματα της τεχνολογίας. Διαθέτει για τα κατσαβίδια της το ίδιο πάθος που άλλες κοπέλες έχουν για τα ρούχα ή τα ψώνια. Αγαπημένο της χόμπι είναι να διαλύει τα πάντα για να δει πώς είναι φτιαγμένα και έπειτα να τα κατασκευάζει από την αρχή.

Ρόι Μάστανγκ 

Ο Ρόι Μάστανγκ με την ομάδα του. Aπό αριστερά: Χέιμανς Μπρέντα, Κάιν Φούερι, Βάτο Φάλμαν, Ρίζα Χώκαϊ, Ρόι Μάστανγκ και Τζην Χάβοκ. Κάτω αριστερά διακρίνεται και ο Μαύρος Χαγιάτε.
Κρατικός Αλχημιστής με τον τίτλο του «Αλχημιστή της Φλόγας» και υψηλόβαθμος στον στρατό, ήταν ο άνθρωπος που πρότεινε στον Έντουαρντ να καταταγεί και ο ίδιος για να αξιοποιήσει το ταλέντο του και τις πληροφορίες στις οποίες θα είχε πρόσβαση. Βασανίζει ακούραστα τον Έντουαρντ με πειραχτικά σχόλια και βρίσκει πάντα τρόπο να διοχετεύει το αίσθημα δικαιοσύνης του μικρού του υφιστάμενου προς όφελος δικό του ή του στρατού. Στο παρελθόν συμμετείχε στον εμφύλιο πόλεμο του Ίσμπαλ, κάτι που τραυμάτισε ανεπανόρθωτα την ψυχή του, μιας και τον ανάγκασαν να σκοτώσει πολύ κόσμο με τις δυνάμεις του. Από την κατάρρευση τον έσωσε ο καλύτερος φίλος του, ο Μάες Χιούζ, που υποσχέθηκε να τον βοηθήσει με κάθε μέσο στο νέο του στόχο: να ανέβει όλα τα σκαλιά της ιεραρχίας μέχρι να γίνει ο ίδιος Φύρερ και να μην επιτρέψει να συμβούν ξανά τέτοιες φρικαλεότητες. Στον σκοπό αυτό τον βοηθά μια ομάδα ιδιαίτερα πιστών σε αυτόν στρατιωτικών που προσφέρονται να θυσιάσουν τα πάντα προκειμένου να φτάσει ο Ρόι στον στόχο του. Επαναλαμβανόμενο αστείο στη σειρά, είναι η μεγάλη επιτυχία του Ρόι στις γυναίκες, αφήνοντας όλους τους υπόλοιπους συναδέλφους του σε απελπισία.

Ρίζα Χώκαϊ 


Η κοπέλα που αποτελεί το δεξί χέρι του Ρόι, μια πιστή και ικανή βοηθός, αποφασισμένη να κάνει τα πάντα για να πετύχει εκείνος τους σκοπούς του. Αν και δεν συμπαθεί το στρατό και τις μεθόδους του, ωστόσο μένει στωικά στο πλάι του για να τον προσέχει. Όντας πάντα ψύχραιμη και πρακτική, αποτελεί συχνά τη φωνή της λογικής για τον Ρόι και τον αποτρέπει από το να παρεκτρέπεται. Τη στιγμή που τα άλλα μέλη της ομάδας του Ρόι μπλέκουν σε εξευτελιστικές καταστάσεις, η ίδια καταφέρνει να μείνει πάντα προσγειωμένη και αξιοπρεπής. Είναι άσος στο σημάδι και εμφανίζεται συχνά να προπονείται ή να φροντίζει τα πιστόλια της. Ωστόσο, κρύβει πολλές ευαίσθητες πλευρές, μια από τις οποίες φανερώνει στο κουτάβι που ανέλαβε να φροντίζει, τον Μαύρο Χαγιάτε (τον οποίο όμως πειθαρχεί καμιά φορά με υπερβολικούς τρόπους).

Μάες Χιούζ 


Ο Χιούζ είναι εύθυμος χαρακτήρας, παντρεμένος με την αγαπημένη του Γκρέσια και πατέρας της μικρής Ελύσια. Λατρεύει την οικογένειά του σε κωμικό βαθμό και αποτελεί τον απόλυτο ορισμό του «χαζομπαμπά». Κουβαλά μαζί του συνεχώς ένα κάρο φωτογραφίες της κόρης του και τις δείχνει ακούραστα σε όποιον ατυχή βρεθεί μπροστά του. Παρ' όλα αυτά, διαθέτει και σοβαρή πλευρά στον χαρακτήρα του: αν και ο ίδιος δεν πολέμησε στην πρώτη γραμμή του Ίσμπαλ, ένιωσε και εκείνος τη φρίκη των πράξεων του στρατού και είναι ο πρώτος που αντιλαμβάνεται πως τα πράγματα δεν κύλησαν κατά την επίσημη εκδοχή. Προσφέρει πάντα πολύτιμες πληροφορίες στο φίλο του Ρόι, για τον οποίο τρέφει βαθύτατη εκτίμηση. Στον ελεύθερο χρόνο τους τον συμβουλεύει συνεχώς να παντρευτεί, πράγμα που πάντα καταλήγει στο να του κλείνει ο φίλος του το τηλέφωνο κατάμουτρα

Σκαρ 


Ένας επιζήσαντας της πολέμου του Ίσμπαλ που τώρα αναζητά εκδίκηση από τους Κρατικους Αλχημιστές για τα δεινά που προσέφεραν στο λαό του. Το πραγματικό του όνομα είναι άγνωστο, ονομάζεται όμως Σκαρ (που σημαίνει «ουλή») εξ' αιτίας ενός σημαδιού σε σχήμα Χ που διαθέτει στο πρόσωπο. Σε αρκετές περιπτώσεις γίνεται οδηγός του λαού του κατά τις περιπλανήσεις τους από το ένα μέρος στο άλλο, ωστόσο δεν θεωρείται πάντα από αυτούς ως ήρωας. Το δεξί του χέρι διαθέτει ένα παράξενο τατουάζ, χάρη στο οποίο μπορεί να εκτελεί πράξεις αλχημείας. Δρώντας σαν όργανο του Θεού, όπως το θέτει, σκοτώνει κρατικούς αλχημιστές με τις ικανότητές του, παρ' όλο που θεωρεί την αλχημεία ύβρη απέναντι στον φυσικό κόσμο.

Το Κινούμενο Κάστρο



Το Κινούμενο Κάστρο



Σκηνοθεσία Χαγιάο Μιγιαζάκι
Παραγωγή Σουζούκι Τοσίο
Σενάριο Χαγιάο Μιγιαζάκι
Πρωταγωνιστές Σόφι: Μπάισο Τσιέκο (Ιαπωνικά)
Χάουλ: Κρίστιαν Μπέιλ (Αγγλικά)
Κάλσιφερ: Μπίλι Κρίσταλ (Αγγλικά)
Πρώτη προβολή  20 Νοεμβρίου 2004,
 20 Οκτωβρίου 2005
Μουσική Χιζαϊσι Τζο
Διάρκεια 119 λεπτά
Γλώσσα Ιαπωνική

«Το να έχεις καρδιά είναι ένα βαρύ φορτίο».
– Σόφι

Το «Κινούμενο Κάστρο» (Hauru no Ugoku Shiro) είναι μια ταινία anime (κινουμένων σχεδίων) του Ιάπωνα δημιουργού Χαγιάο Μιγιαζάκι. Βασίστηκε όσον αφορά τα κύρια στοιχεία της πλοκής στο βιβλίο της Diana Wynne Jones με τον τίτλο «Howl's Moving Castle». Αρχικά η σκηνοθεσία είχε ανατεθεί στον Χοσόντα Μαμόρου, ο οποίος όμως εγκατέλειψε το project, αφήνοντας τη σκηνοθεσία στον μεγάλο Ιάπωνα δημιουργό. Η συγγραφέας του βιβλίου, αν και συναντήθηκε με αντιπροσώπους της εταιρίας παραγωγής, δεν συμμετείχε στη δημιουργία της ταινίας. Ωστόσο, ο Μιγιαζάκι ταξίδεψε στην Αγγλία και της προσέφερε μια ιδιωτική προβολή της ολοκληρωμένης ταινίας, προτού αυτή βγει στις αίθουσες. Εκείνη, αν και παραδέχτηκε πως η ταινία έχει σημαντικές διαφορές από το βιβλίο, δήλωσε πως έβρισκε την ταινία φανταστική.
Το «Κινούμενο Κάστρο» έκανε την πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ της Βενετίας στις 5 Σεπτεμβρίου 2004. Στις ιαπωνικές αίθουσες βγήκε στις 20 Νοεμβρίου του ίδιου έτους.

Η Σόφι, μια νεαρή κοπέλα με χαμηλή αυτοεκτίμηση, εργάζεται στο καπελάδικο της μητέρας της. Αισθάνεται πολύ συνηθισμένη, άσχημη, και προορισμένη να ζήσει μια ζωή μέσα στην μετριότητα. Μια μέρα συναντά απροσδόκητα έναν μυστηριώδη μάγο, ο οποίος την εντυπωσιάζει με την ομορφιά και τις μαγικές του δυνάμεις. Την ίδια όμως νύχτα, δέχεται την επίσκεψη μιας ζηλόφθονης μάγισσας, που τη μεταμορφώνει για εκδίκηση σε ηλικιωμένη γυναίκα. Η Σόφι, αποφασίζοντας πως δεν μπορεί να μείνει πλέον ανάμεσα στα οικεία της πρόσωπα, το σκάει από το σπίτι. Κατευθύνεται προς μια ερημική περιοχή όπου κατά τις φήμες διέμεναν οι μάγοι, με σκοπό να βρει λύση στο πρόβλημά της. Εκεί αυτοπροσλαμβάνεται σαν υπηρέτρια στο κινούμενο μαγικό κάστρο ενός μάγου, του Χάουλ, τον οποίο συνόδευαν πολύ άσχημες φήμες. Η Σόφι έρχεται σε μυστική συμφωνία με το πνεύμα–προστάτη του κάστρου, τον Κάλσιφερ, να βοηθήσει τον ίδιο να απελευθερωθεί από τη δούλεψή του στο μάγο, με αντάλλαγμα τη δική της απελευθέρωση από τα μάγια. Ωστόσο δεν μπορούσε να την οδηγήσει ως προς το πώς θα μπορούσε να τα καταφέρει, γιατί δενόταν από κάποιο μαγικό συμβόλαιο.
Η Σόφι δεν αργεί να ανακαλύψει πως ο Χάουλ, δεν είναι άλλος από το νεαρό που είχε γνωρίσει τη μοιραία της μέρα. Μαθαίνει σιγά σιγά τον ανώριμο κι αυτάρεσκο χαρακτήρα του, δεν μπορεί όμως να πάψει να γοητεύεται από την προσωπικότητά του. Δεν του αποκαλύπτει ποτέ την πραγματική της ταυτότητα, ωστόσο σαν κάτοικος του κάστρου και με την οπτική γωνία μιας ηλικιωμένης γυναίκας επαναξιολογεί τις αρχές και τις ικανότητές της. Με τον τρόπο της, η ίδια τον βοηθά στα προβλήματά του και δίνει νέα πνοή στην ατμόσφαιρα του κάστρου.
Παράλληλα, ξεσπά αιματηρός πόλεμος ανάμεσα στις δύο κοντινές χώρες, από τη θύελλα του οποίου οι ήρωες του έργου δεν θα ξεφύγουν. Αντίθετα, θα μπουν σε έναν τρελό αγώνα δρόμου, από τον οποίο είναι αμφίβολο ποιος θα βγει πρώτος : η επιβίωση, το κακό, ή ο έρωτας;

Ενδιαφέρουσες Πληροφορίες 

Στην Ιαπωνική βερσιόν του έργου, ο μάγος ονομάζεται Hauru, εξού και το όνομα της ταινίας (Hauru no ugoku shiro). Ο Κάλσιφερ με τη σειρά του ονομάζεται Karushifâ.
Η ταινία συγκέντρωσε πολλά βραβεία και ανάμεσά τους μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων.
Στην ταινία εμφανίζονται πολλά από τα χαρακτηριστικά που επαναλαμβάνονται στις ταινίες του Μιγιαζάκι: αερόπλοια, χαριτωμένα μη ανθρώπινα πλάσματα, ήρωες χωρίς σαφή προσανατολισμό προς το καλό ή το κακό.
Πολλά από τα κτίρια που εμφανίζονται στην ταινία θυμίζουν πραγματικά κτίρια της πόλης Κολμάρ, στην Αλσατία.
Η παραγωγή της ταινίας ξεκίνησε την εποχή που οι ΗΠΑ ενεπλάκησαν σε πόλεμο με το Ιράκ. Σύμφωνα με συνέντευξη του δημιουργού στο περιοδικό NewsWeek, η απογοήτευση του για τον πόλεμο ενσταλάχθηκε βαθιά στην ταινία.
Η ταινία ανήκει στην τριάδα των δημοφιλέστερων ταινιών anime στην Ιαπωνία, πλάι στην «Πριγκίπισσα Μονονόκε» και το «Ταξίδι Στη Χώρα Των Θαυμάτων» του ίδιου δημιουργού.
Ο ήρωας Pazu, από την ταινία «Κάστρο Στον Ουρανό» του Μιγιαζάκι, εμφανίζεται να περνά τρέχοντας την πόρτα του μάγου Jenkins.

βραβεύσεις

Βραβείο Osella για Τεχνικό Επίτευγμα, 61ο Φεστιβάλ Ταινιών Βενετίας
Υποψήφιο για το Χρυσό Λέοντα του 61ου Φεστιβάλ Ταινιών Βενετίας
Καλύτερη Ιαπωνική Ταινία, 2004 Βραβεία Ταινιών Mainichi
Animation της Χρονιάς, 2005 Βραβεία Tokyo Anime
Καλύτερου Σκηνοθέτη (Χαγιάο Μιγιαζάκι), 2005 Βραβεία Tokyo Anime
Καλύτερου/ης Ηθοποιού σε Μεταγλώττιση (Μπάισο Τσιέκο), 2005 Βραβεία Tokyo Anime
Καλύτερης Μουσικής (Χιζαϊσι Τζο), 2005 Βραβεία Tokyo Anime
Βραβείο Κοινού, 2005 Φεστιβάλ Ταινιών Maui
1st Runner Up, Βραβείο Golden Space Needle, 2005 Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Σιάτλ
Animation της Χρονιάς, 2005 Βραβεία Ταινιών Χόλιγουντ
Υποψήφιο για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων (78η διοργάνωση)



Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Rurouni Kenshin (Samurai X)





Λίγα λόγια για την σειρά 

Ο Himura Kenshin δεινός ξιφομάχος, θλιμμένος από τις αμέτρητες ζωές που πήρε κατά το παρελθόν, αγωνίζεται τώρα, για να προστατεύσει όσους βρίσκονται σε ανάγκη.
Οι εποχές, όμως, έχουν αλλάξει στην Ιαπωνία και το φεουδαρχικό σύστημα έχει αντικατασταθεί από τη νέα κυβέρνηση που προσπαθεί να δυτικοποιήσει και να εκσυγχρονίσει την ιαπωνική κοινωνία (περίοδος κατά την οποία κυβέρνησε ο αυτοκράτορας Mutsuhito – γνωστός μετά θάνατον με το όνομα Meiji, που σημαίνει Πεφωτισμένη Βασιλεία – 1868-1912).
Τοποθετημένο στην Ιαπωνία στα τέλη του 19ου αιώνα, ο RUROUNI KENSHIN ζωντανεύει αυτή την αξιοπρόσεκτη περίοδο ιαπωνικής ιστορίας. Η Παλινόρθωση Meiji έχει ολοκληρωθεί και το φεουδαρχικό σύστημα που χώριζε τις τάξεις έχει πια εξαφανιστεί. Διά νόμου, οι σαμουράι πρέπει να παραδώσουν τα σπαθιά τους – σύμβολο της παραδοσιακής τους δύναμης – αλλά κάποιοι ακόμα αντιστέκονται στους καιρούς που αλλάζουν. Ο Himura Kenshin, που κάποτε ήταν ένας αδίστακτος εκτελεστής (ή hitokiri), τώρα αγωνίζεται να προστατεύσει όσους έχουν ανάγκη.

O δημιουργός του Rurouni Kenshin, Nobuhiro Watsuki

Ο Nobuhiro Watsuki κέρδισε ένα τιμητικό βραβείο αναφοράς στο “Weekly Shonen Jump”, το;New Manga Hop step Award; με το έργο του Podomakku. Αργότερα, καθώς δούλευε ως βοηθός, παρουσίασε δουλειές όπως το “Sengoku No Mikazuki” (Ημισέλινος στα Εμπόλεμα Κράτη) και “Rurouni-Meiji Kenkaku Romantan” (Η Ρομαντική Ιστορία του Ξιφομάχου της Εποχής Meiji). Η σειρά “Rurouni Kenshin” ξεκίνησε το 1994 και ολοκληρώθηκε το 1999. Είναι επίσης ο δημιουργός του “Buso Renkin”.

Το anime: Rurouni Kenshin (Samurai X)



To anime αποτελείται από 94 επεισόδια (TV Series) και 6 OVA (Original Video Animation). Είναι ίσως το πιο ολοκληρωμένο anime που έχω δει, με ένα σενάριο όχι τόσο εξωπραγματικό, σε μία αληθινή εποχή, με καταπληκτικούς χαρακτήρες! Αυτό το anime νομίζω είναι η απάντηση σε όσους λένε ότι δεν υπάρχει anime τα οποίο να συνδυάζει τέλεια και με τον καλύτερο τρόπο το δράμα, την δράση, την κωμωδία και φυσικά τα ιστορικά γεγονότα τα οποία υπάρχουν άπλετα στο anime και συμπληρώνουν την όλη καταπληκτική του εικόνα!

Το Rurouni Kenshin (Samurai X) είναι από τα λίγα anime τα οποία όχι μόνο σου γεμίζουν την ώρα ευχάριστα αλλά σου μαθαίνουν και πολλά ενδιαφέροντα πράγματα για την τότε Ιαπωνία, καθώς περιέχει πολλές πληροφορίες για πολεμικές τέχνες, οπλισμό, φαγητό και σου εξηγεί αρκετά πράγματα για την κουλτούρα της! Ένα παράδειγμα που θυμάμαι ακόμα είναι που εξηγούσε γιατί υπάρχουν 3 διαφορετικά μήκη katana, πως ονομάζεται η καθεμία, τα υπέρ τα κατά τους και που χρησιμεύει η καθεμία, οι οποίες πληροφορίες μου κίνησαν το ενδιαφέρον και αφού έψαξα διαπίστωσα ότι είναι πέρα για πέρα αληθινές, άρα δεν μιλάμε για απλά ένα ακόμα anime. Προσωπικά το Rurouni Kenshin (Samurai X) είναι ακόμα και μετά από πολλά χρόνια το καλύτερο μου anime και νομίζω ότι δύσκολα θα βρεθεί άξιος αντίπαλος του να το εκθρονίσει από την κορυφή...

Επειδή όμως τίποτα δεν είναι τέλειο σ' αυτή τη ζωή θα πρέπει να βάλω και στα κατά του anime το ότι στα τελευταία επεισόδια κάνει μία αισθητή κοιλιά σεναριακά αλλά όχι κάτι τρομερό, εμένα προσωπικά δεν με χάλασε, γιατί αποζημιώθηκα από το τέλος του.

Τα OVA αποτελούνται από τα: Trust and Betrayal (4 OVA) και Reflection (2 ΟVA). To Trust and Betrayal πρόκειται για τον πρόλογο του tv series, στον οποίο ο νεαρός Shinta σώζεται από τον Hiko Seijuro ο οποίος του δίνει το όνομα Kenshin και τον διδάσκει το Hiten Mitsurugi Style, την ανώτατη τεχνική τραβήγματος του σπαθιού. Αισθητά διαφορετικό σχέδιο από την σειρά, ατμοσφαιρική μουσική και ένα αρκετά πιο αυστηρό σενάριο βασισμένο στο δράμα και την αγάπη. Το Reflection είναι ένα όχι και τόσο γνωστό OVA το οποίο συνεχίζει την ιστορία μερικά χρόνια μετά από εκεί που τελειώνει το tv series. Δεν θέλω να πω κάτι πάνω σ' αυτό, γιατί το θεωρώ spoiler για το tv series!

Ανεπιφύλακτα ένα anime που δεν πρέπει να λείπει από την συλλογή κανενός!

Τίτλος: Haibane Renmei (Charcoal Feather Federation)




Τίτλος: Haibane Renmei (Charcoal Feather Federation)
Είδη: drama, fantasy, mystery, psychological, supernatural, slice of life
Επεισόδια: 13
Έτος: 2002
Mastermind behind it all: Yoshitoshi ABe (Serial Experiments Lain, Texhnolyze)

Για πολύ καιρό κάθε φορά που ήθελα να χαλαρώσω και να νιώσω αυτό το γλυκόπικρο γουργούρισμα συναισθημάτων που σου βγάζουν τα καλοφτιαγμένα έργα έβαζα να δω την Amelie. Ήταν το καταφύγιό μου σε όλα τα άσχημα της μέρας και το καλύτερο φάρμακο για την απαισιοδοξία.
Μέχρι που είδα το Haibane Renmei και η Amelie έμεινε να πιάνει αράχνες στο ράφι με τα DVD.



"Just as you cannot remember the world that you used to be in, there is nobody in this world who can remember you."

Η ιστορία αρχίζει με μια ονειρική σκηνή ενός κοριτσιού που πέφτει από τον ουρανό με μοναδική της συντροφιά ένα κοράκι. Το κοράκι προσπαθεί να σταματήσει την πτώση του κοριτσιού κρατώντας την από την άκρη του φουστανιού της, αλλά τελικά αποτυγχάνει καθώς ο άνεμος το παρασέρνει μακρυά της. Λίγο αργότερα κάτι περίεργες κοπέλες με φτερά και φωτοστέφανα βρίσκουν ένα μεγάλο κουκούλι σε ένα από τα δωμάτια του σπιτιού τους. Από εκεί, εν τέλει, και με μεγάλη δυσκολία, "γεννιέται" η Rakka, η κοπέλα που έπεφτε από τον ουρανό.

Σιγά σιγά αποκτά και εκείνη φωτοστέφανο και φτερά (με τα οποία όμως δεν μπορεί να πετάξει), για να ολοκληρωθεί η ταυτότητά της ως haibane. Haibane αυτοαποκαλούνται όλοι όσοι έχουν φτερά και φωτοστέφανο, σε μια προσπάθεια αυτοπροσδιορισμού και διαχωρισμού τους από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Δίπλα στη Rakka, από τη στιγμή που ανακαλύπτουν το κουκούλι της, βρίσκεται η Reki, ένα ενήλικο haibane και η κύρια μέντορας και προστάτης της Rakka καθ' όλη τη διάρκεια της σειράς. Είναι εκείνη που της εξηγεί ότι κανένα haibane δεν έχει αναμνήσεις από τη ζωή του πριν το κουκούλι, και την ονομάζει Rakka (πτώση) σύμφωνα με το όνειρό της, όπως είναι το έθιμο των haibane. Στην πραγματικότητα κανείς δεν ξέρει από πού έρχονται τα haibane ή τι σκοπό έχουν οι ζωές τους.

Όταν ο πυρετός και η εξάντληση της βίαιης αυτής γέννας αρχίζουν να υποχωρούν τα υπόλοιπα haibane την ενημερώνουν ότι πρέπει, όπως όλοι τους, να πιάσει μια δουλειά στη διπλανή πόλη, την Grie, όπου κατοικούν μόνο άνθρωποι. Η Rakka σύντομα ανακαλύπτει ότι όλη η πόλη, το διπλανό δάσος και η περιοχή στην οποία ζούνε τα haibane περιτριγυρίζεται από ένα τεράστιο και αδιαπέραστο τείχος, το οποίο μόνο μια περίεργη ομάδα ανθρώπων που θυμίζουν ιερείς, οι Toga, μπορεί να διασχίσει.

Και κάπου εδώ, στο τέλος του δεύτερου επεισοδίου, έχει στηθεί το σκηνικό όπου θα διαδραματιστεί ολόκληρη η ιστορία η οποία καμία σχέση δεν έχει με τις υπόλοιπες δουλειές του ABe. Επίσης, κάπου εδώ αρχίζει το κανονικό review. Οπότε όσοι δεν το έχετε δει keep in mind ότι ακολουθούν κάποια μικρά spoilers.

"You're free, and now I'm alone."

Η σειρά διακατέχεται από μια ήρεμη και νοσταλγική ατμόσφαιρα που σε συνδυασμό με τους αργούς ρυθμούς της θυμίζει έντονα παραμυθένιους κόσμους. Γεγονός που υποστηρίζεται από τα πανέμορφα τοπία, αλλά μας γίνεται εμφανές κυρίως με τις συμπεριφορές των χαρακτήρων, haibane και μη. Δεν βλέπουμε εμπάθειες, μη υγιή ανταγωνισμό ή έστω κάποια μορφή αυθάδειας ή θράσους. Όλα φαίνονται να κυλούν ομαλά για όλους τους κατοίκους εντός του τείχους.

Όλη αυτή την ειδυλλιακή ατμόσφαιρα έρχεται να ταράξει η ξαφνική εξαφάνιση ενός haibane. Από αυτό το γεγονός και μετά αρχίζει το πραγματικά συνταρακτικό κομμάτι της σειράς. Η Rakka αρχίζει να βυθίζεται σε μια εσωτερική κρίση χάνοντας ολοένα και περισσότερο την ταυτότητά της. Με την εμφάνιση της αμαρτίας ως μαύρισμα στα γκρι φτερά της, θα βρει μοναδικό καταφύγιο στη Reki σε μια προσπάθεια να βρουν τα αληθινά ονόματά τους, μια αλληγορία για τους πραγματικούς εαυτούς τους. Η εσωτερική πάλη των δύο πρωταγωνιστριών και ο αγώνας τους να απαλλαγούν από εμπάθειες, συναισθήματα ζήλιας, απογοήτευσης, και ματαιοδοξίας, αποκορυφώνεται στα τελευταία επεισόδια όπου ο θεατής μένει με ένα ολόκληρο ποτάμι στα μάτια του (ή αλλιώς κλαίει σαν 3χρονο που του 'φαγαν το μπιφτέκι του.)



"To recognize one's own sin is to have no sin. So, are you a sinner?"

Η σειρά μας παρουσιάζει αναλυτικότατα διαφορετικές ψυχοσυνθέσεις και φιλοσοφικές ανησυχίες με ένα περιτύλιγμα νοσταλγίας και τρυφερότητας. Παρόλα αυτά, οι σκληρές σκηνές δεν παραλείπονται. Όχι μόνο όταν αφορούν στη σωματική σκληρότητα, όπως η σχεδόν σοκαριστική στιγμή που βγαίνουν τα φτερά της Rakka σκίζοντας το δέρμα της, αλλά κυρίως στην καθημερινή σκληρότητα του κόσμου και την ψυχολογική δύναμη (ή την απουσία αυτής) που χρειάζεται να έχεις για να αντέξεις. Υπάρχει μια συνεχής και έντονη νότα πεσιμισμού, σχεδόν νιχιλισμού και απογοήτευσης, που ηχεί ακόμα πιο δυνατά μέσα από τα μάτια της Rakka. Οι σκηνές αυτές έρχονται σε αντίθεση με το ειδυλλιακό περιβάλλον, αλλά καταφέρνουν και προσδίδουν ρεαλισμό σε ένα εντελώς φανταστικό κόσμο και δημιουργούν αμέτρητους παραλληλισμούς με τον δικό μας. Κατ' εμέ είναι με διαφορά το καλύτερο έργο του ABe και ένα από τα καλύτερα anime των 2000s.

Δεν υπάρχουν moe στερεότυπα, pantsu, tsundere, lolis τίποτα. Είναι βέβαια και λόγω εποχής, αλλά πραγματικά η σειρά φαίνεται ανεπηρέαστη από τα κλισέ που είχαν αρχίσει ήδη να αναπτύσσονται από τότε και μένει πιστή στο σκοπό και στο σενάριό της, χωρίς τέτοιες ή ανάλογες, παρεκτροπές στις οποίες σήμερα είμαστε τόσο συνηθισμένοι.

Αυτό όμως που λείπει στο συγκεκριμένο έργο είναι η οποιαδήποτε επεξήγηση για τον κόσμο που μας παρουσιάζει σε σχέση με τον πραγματικό. Με αυτό δεν εννοώ ότι δεν υπάρχει exposition. Κλασσικά, ακολουθώντας ένα νέο χαρακτήρα να εισέρχεται σε ένα άγνωστο περιβάλλον ως tabula rasa, έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε αυτό τον κόσμο παρέα με τη Rakka μέσα από τα μάτια της. Και σε αυτό το σημείο έχουμε μια πολύ όμορφη και καλοφτιαγμένη δουλειά, καθώς μέχρι το τέλος της σειράς ο θεατής έχει εξοικειωθεί πλήρως με το περιβάλλον, σα να είχε ζήσει και ο ίδιος εκεί. Δε μαθαίνουμε όμως ποτέ τι ακριβώς είναι τα haibane, το αν έχουν σχέση με τον πραγματικό κόσμο, τι έγινε και κατέληξαν εκεί, πού πάνε μετά, αν είναι όλο ένας συμβολισμός, και αν συμβολίζει κάτι, τότε τι στον κόρακα (χο χο) είναι αυτό. Αυτή η παράλειψη σε συνδυασμό με τον αργό ρυθμό, ειδικά των πρώτων επεισοδίων, είναι η κύρια ένσταση όσων δεν μπόρεσαν να αγαπήσουν αυτή τη σειρά.

Ήταν όμως ο ABe τόσο αδιάφορος για όλα αυτά; Υπάρχει περίπτωση απλά να τα ξέχασε ή να μην τα έβαλε γιατί quite frankly δεν είχε ιδέα πώς να καλύψει όλο αυτό το κενό, οπότε αποφάσισε να το παίξει μπαγαπόντης και να αφήσει το κοινό να αναπτύξει δικές του θεωρίες, μεταμορφωνόμενος σε ένα τεμπέλικο alter ego του κύριου Christopher Nolan?
(γουατ)
Πιστεύω πως όχι. In fact, είμαι σίγουρη ότι το παραπάνω δεν ισχύει. Γιατί τόσο σίγουρη μανδάμ;- θα με ρωτήσετε δικαίως. Η πιο απλή απάντηση, πέραν της αρτιότητας των χαρακτήρων που εμφανώς αντικρούει τις απόψεις περί προχειρότητας γραψίματος, είναι ότι ο ABe μας έχει τρελάνει στους συμβολισμούς, οπότε έχουμε πολλά μικρά στοιχεία που μας επιτρέπουν να ενώσουμε τα κομμάτια, και να έχουμε και μια σιγουριά για την ορθότητα της υπόθεσής μας.



"This town is my prison. The walls are a symbol of my death."

Ήδη έχω αναφερθεί σε μερικά από τα μεγαλύτερα σύμβολα της σειράς, τα οποία είναι εμποτισμένα με τόσο έντονες και οικείες συνδέσεις που είναι αδύνατο να περάσουν απαρατήρητα. Φτερά (που δεν πετάνε), φωτοστέφανα (και κατ' επέκτασιν άγγελοι), κουκούλια, κοράκια, ένα τεράστιο τείχος. Χμ, έτσι όλα μαζί σε μια πρόταση κάτι βγάζουν, αλλά τι; Ας δούμε κάποια από αυτά μεμονωμένα.

  • Το κοράκι ως σύμβολο στο δυτικό κόσμο είναι κάτι που συναντάμε συχνά από την αρχαιοελληνική μυθολογία μέχρι και σήμερα. Από ψυχοπομπός που υπερβαίνει ακόμα και το φάσμα της πραγματικότητας περνώντας από τον ένα κόσμο στον άλλο μέχρι σύμβολο μαγείας και προφητείας (αχά κύριε Martin και κυρία Clarke!). Ο ABe χρησιμοποιεί συχνά κοράκια στα έργα του. Με μια δεύτερη ματιά όμως βλέπουμε ότι στο Haibane Renmei έχουν πολύ σημαντικό ρόλο, και πιθανότατα, πέρα από τις δυτικές αντιλήψεις που τα ντύνουν, ο ABe φαίνεται να χρησιμοποιεί το κοράκι σύμφωνα με τις ανατολικές δοξασίες που το τριγυρίζουν. Το κοράκι λοιπόν είναι πιθανότητα ένα σύμβολο αγάπης, ή πιο συγκεκριμένα όπως αναρωτιέται και η Rakka, κάποιος που την αγαπούσε στην προηγούμενη ζωή της.

  • Φτερά, φωτοστέφανα και αγγελάκια, χαριτωμένα σωστά; Είναι λογικό ως δυτικοί να έχουμε εμποτιστεί από μικροί με διάφορες, χριστιανικές κυρίως, εικόνες και ιστορίες αγγέλων ως συμβολισμούς αγνότητας, Θείας εντολής και πάει λέγοντας. Είναι επίσης λογικό οι Ιάπωνες, που δεν έχουν γαλουχηθεί με τις ίδιες θρησκείες και παραδόσεις, να βλέπουν και να χρησιμοποιούν την αγγελική φιγούρα με διαφορετικό τρόπο.


OK, άρα τι θέλει να πει ο ποιητής;
Προσωπικά πιστεύω πως η αγγελική μορφή συμβολίζει το πέρασμα από το ένα πλάνο πραγματικότητας στο άλλο. Το ταξίδι ανάμεσα στη γη και στον παράδεισο (ή από τον πραγματικό κόσμο στην Grie.) Από την άλλη το φωτοστέφανο ως κυκλικό στοιχείο συμβολίζει την αιωνιότητα και την αναγέννηση, πολύ συχνό σύμβολο στον ασιατικό κόσμο. Μετά έχουμε τα γκρι φτερά που δεν μπορούν να πετάξουν. Σύμβολο ελευθερίας, που όμως είναι περιορισμένη, με ένα "ενδιάμεσο" χρώμα που φαίνεται να ισορροπεί μεταξύ του yin και του yang. Μια μέση κατάσταση δηλαδή που αντικατοπτρίζει και τον εσωτερικό κόσμο της πρωταγωνίστριας.

The Haibane of Old Home

To Haibane Renmei είναι ένα ατμοσφαιρικό anime, που δίνει όλο το βάρος στην εσωτερική ανάπτυξη των χαρακτήρων του, με αποκορύφωμα τις δύο πρωταγωνίστριές του. Η Rakka και η Reki ως δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους για τη λύτρωση και έχουν αποδοθεί με φροντίδα και προδέρμ. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες που πλαισιώνουν το πρωταγωνιστικό δίδυμο είναι εξίσου πολυεπίπεδοι και οι ιστορίες τους, αν και στέκουν αυτούσιες, είναι καίριας σημασίας για την εξέλιξη της γενικότερης πλοκής και είναι επίσης προσεκτικά παρουσιασμένες. Θα τους αγαπήσετε όλους και θα γελάτε και θα κλαίτε μαζί τους, στις δύσκολες και τις καλές στιγμές τους. Από τη Nemu, τον official κοιμήση της παρέας, που λειτουργεί ως το πρότυπο της μεγάλης αδερφής για τη Rakka αλλά και για τη Reki, μέχρι την Kuu, το μικρό κεφάτο haibane που προσπαθεί να ξεπεράσει την ταμπέλα της ως "μικρή αδελφή" και να αποτελέσει πρότυπο για τους υπόλοιπους. Είναι όλοι τους αξιολάτρευτοι.



Τεχνικά μπλαμπλα
  • Οι seiyuu είναι ικανοποιητικότατοι και οι ερμηνείες τους αρκετά καλές. Κάθε φωνή συμβαδίζει με το χαρακτήρα της και δεν έχουμε υπερβολές. Εκεί όμως που ο τομέας του ήχου δίνει ρεσιτάλ είναι στην μουσική υπόκρουση όλης της σειράς. Από το εκπληκτικό opening μέχρι το ending σου μεταδίδει αυτή τη γλυκόπικρη νοσταλγία που έχει γίνει σήμα κατατεθέν ολόκληρης της σειράς. Ταξιδιάρικη και διακριτική, ταιριάζει γάντι σε αυτή τη σειρά.
  • Το σχέδιο, και ειδικά τα τοπία είναι φτιαγμένα με περίσσιο μεράκι. Λεπτομερής δεξιοτεχνική δουλειά που δημιουργεί την κατάλληλη ατμόσφαιρα για να στεγαστεί ο κόσμος των haibane. Χάρμα οφθαλμών.
  • Το animation είναι από τα πιο αδύναμα σημεία της σειράς. Όχι επειδή είναι κακό, αλλά γιατί είναι εντελώς απλό ακόμα και για την εποχή του. Η αλήθεια είναι ότι δεν ενοχλεί στο μάτι, αλλά όταν το συγκρίνεις με τη δουλειά που έχει πέσει στο σχέδιο, ωχριά κατά πολύ και σε κάνει να εύχεσαι να υπήρχε μεγαλύτερο budget που να μπορούσε να το αναπτύξει παραπάνω, ώστε να είναι στο ίδιο επίπεδο με τα υπέροχα τοπία και την εξαιρετική μουσική.




Trivia
Το πρώτο "Haibane Renmei" ήταν ένα doujinshi που δημοσίευσε ο ABe το 1998, το οποίο εκτός από τα κοριτσάκια με τα φωτοστέφανα και τα φτερά δεν είχε κάποια άλλη ομοιότητα με τη σειρά.
Οι ιστορίες των haibane είναι εμφανώς επηρεασμένες, όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος ο ABe, από το βιβλίο του Haruki Murakami "Hard-Boiled Wonderland and the End of the World", και μοιράζονται αρκετά κοινά στοιχεία (πχ μια πόλη από την οποία κανείς δεν μπορεί να φύγει κτλ.)




"Looking for a salvation": aka Πού το βρίσκω;

Είχε γίνει licensed από τη Geneon (σε ένα όμορφο box set με 4 DVD που περιέχει και artworks αλλά και κάποιες συνεντεύξεις) και το 2010 το σούφρωσε η Funimation. Οπότε για να το δείτε είτε το κατεβάζετε από Coalgirls εδώ, είτε ψάχνετε κάποια άλλη έκδοση στο tokyotosho.info, είτε αν είστε buyfag το αγοράζετε. Λόγω licensing (προφανώς) δεν υπάρχει στο BakaBT. Στο BakaBT υπάρχουν όμως 2 υπέροχα torrent, το ένα με artworks και το άλλο με το πλήρες OST της σειράς.